فرهنگ آپارتمان نشینی ؟

        ورود هر پدیده و اختراع جدید به جامعه و نحوه استفاده از آن ، فرهنگ خاص خود را دارد ولذا وقتی پدیده و یا شئی جدید وارد میشود باید فرهنگ استفاده از آن نیز مورد توجه قرار گرفته و به کار بران آموزش داده شود. اما متاسفانه بسیاری از ابداعات و اختراعات جدید در ممالک توسعه یافته تولید و بسرعت به کشورهای جهان سوم صادر می شود بدون آنکه فرهنگ استفاده از آنها به آنها آموزش داده شود .

     یکی از آثار تمدن غرب که در یکصد ساله اخیر به ایران آمده و نفوذ فراوانی یافته ساخت واحدهای آپارتمانی می باشد بطوری که امروزه در شهر های بزرگ تاکید مسئولان شهری به ساخت و گسترش شهر بشکل آپارتمانی می باشد و از ایجاد خانه های ویلایی جلوگیری می نمایند

    در اینجا قصد پرداختن به مزایا و معایب گسترش شهر نشینی بصورت خانه های ویلایی و یا آپارتمانی را ندارم و فقط به آداب شهر نشینی در واحدهای آپارتمانی اشاراتی می نمایم مردم ایران در قرون متمادی با توجه به گستردگی و سعت کشور همواره در خانه های یک طبقه و دارای حیاطی وسیع به عبارت امروز خانه های ویلایی زندگی می کردند به همین دلیل در درون خانه در آسایش و با فراغ بال  و در کمال آزادی زندگی می کردند البته طبیعی است کسانی که در چنیین خانه هایی ساکن می شوند به علت فراخ بودن مکان خانه چندان نیازی به کنترل رفتار های خود ندارند و آنچه اتفاق می افتد در درون یک خانواده است و چون همه باهم خویشامندی نزدیکی دارند در تمامی شرایط همدیگررا تحمل میکنند و هرگاه هم اختلافی پدید آید با وساطت بزرگ خانواده موضوع حل و فصل می شود حال تصور کنید خانواده ای که به زندگی در چنین شرایطی عادت کرده یکباره این خانه بزرگ و دراندشت را رها کرده و دریک آپارتمان کوچک ونقلی ساکن شود چه اتفاقی رخ خواهد داد؟

       خانواده های ایرانی با همان روحیات حاکم بر خانه های ویلایی در واحدهای آپارتمانی ساکن شده و همان رفتارهایی را دارند که در خانه های ویلایی داشتند و لذا در مورد آن می گویند چاردیواری واختیاری است یعنی هرکاری را در درون آن می توان انجام داد بر این باور که چار دیواری و اختیاری است هر گونه رفتاری را برا ی خود مجاز می دانند از تولید صداهای ناهنجار گرفته تا سایر امور...در این میان بیچاره همسایه های اطراف ، بالا و پایین این خانوادهچگونه باید تحمل نمایند.

      گر چه برای رعایت حقوق همسایه ها در واحد های آپارتمانی قوانین مدونی از سوی مراجع ذیربط طراحی و تدوین شده اما متاسفانه رعایت آن قوانین ومقررات از سوی ساکنان چندان جدی تلقی نشده و مراعات نمی شود موضوع روشن است که جرا همسایه های ساکن در هر آپارتمان حقوق سایر همسایگان را نمی نمایند چون آموزشی در باره قوانین و مقررات آپارتمانی ندیده اند و در اصل حدود وظایف خود و حقوق همسایگان را نمی دانند واز طرفی الزامات اجرایی قوانین آپارتمان نشینی خیلی جدی نیست .

       از آنجایی که خانواده هایی که در آپارتمان ها زندگی می کنند با مزاحمت های متعدد همسایگان مواجه اند و این امر موجبات سلب آسایش خانواده ها را فراهم آورده وباعث زیانهای روحی و روانی و حتی مادی می شود پیشنهاد می شود وزارت مسکن و شهر سازی شهرداری ها ، دادگستری و صدا و سیما و وزارت ارشاد اسلامی به منظور کاهش و حل مشکلات ساکنان آپارتمان ها اقدامات زیر را انجام دهند

       1-  گسترش و آموزش فرهنگ آپارتمان نشینی بصورت عمومی

       2 - آموزش حدود وظایف اعضای هر خانواده در برابر هم و در مقابل همسایگان

      3- تعیین تکلیف قانونی برای هیئت مدیره مجتمع های آپارتمانی برای توجیه کامل اعضای خانواده های ساکن در آپارتمان ها و الزام ایشان به رعایت کامل حقوق همسایگان.

      4- اجرای کامل قوانین مصوب و مدون در مورد ساکنان آپارتمان ها

      5- باز نگری قوانین موجود و تکمیل و اصلاح آن ها و تعین مجازات لازم برای خاطیان

      6-  تعین یک شعبه خاص در هر دادگستری جهت پیگیری شکایات ساکنین آپارتمانها  

                                                                      

/ 1 نظر / 45 بازدید
م مهدیزاده

با عرض سلام وبا تشكر از مطلب زيبات اگه ميشه مواردي كه در اپارتمان بايستي رعايت بشه رو بفرماييد البته به صورت بندهاي مختلف http://mzalireza.persianblog.ir